» print

arthur’s filmblik | printversie | crash

CRASH



In de aanloop naar de Oscars noemen veel filmcritici CRASH als één van de grote kanshebbers voor de hoofdprijzen van dit jaar. Dat is niet zo verwonderlijk als je weet dat de film werd gemaakt door Paul Haggis, die vorig jaar nog het scenario schreef voor Clint Eastwood’s veelbekroonde MILLION DOLLAR BABY. Die film ging over euthanasie, terwijl ook CRASH een heet hangijzer behandelt: racisme.

Haggis laat ons in zijn film kennismaken met verschillende inwoners van Los Angeles. Die stad blijkt een smeltkroes waar blanken, zwarten, moslims, Chinezen en Latino’s met elkaar leven. Of eigenlijk: naast elkaar leven, want de verschillende bevolkingsgroepen hebben nauwelijks contact met elkaar. Alleen als het écht niet anders kan of als het noodlot toeslaat – bij aanrijdingen, overvallen, etcetera – mixen de mensen. Dat zien we gebeuren in CRASH, die door Haggis werd opgebouwd als een mozaïekfilm waarin de verschillende verhaallijnen gaandeweg steeds meer in elkaar grijpen.

Het knappe van de film is dat het geen zwart-wit verhaal is. Voor een productie met Hollywood-sterren als Matt Dillon, Sandra Bullock en Don Cheadle is het zelfs een zeer on-Hollywoods verhaal, waarin de good guys ook slechte kanten hebben – en omgekeerd. Bij vlagen is CRASH vrij heftig en gewelddadig, maar daardoor voelt het racisme wel zeer realistisch aan.

Paul Haggis | 2004

» print